Sulejmani i Madhërishëm/Xhihangiri vdés në dùart e Sùlltanit

Padréjtésia që iu bë Mustafasë, është mëse e dítur nga të gjithë, përvéç vetë Sulltanit, të cilin kanë arritur ta shtien në kùrth tepër mirë. Ndër personat që e vùajnë më së shumti hùmbjen e tij, është Xhihangiri. Nga mérzia e madhe, ai nuk prànon të takojë babanë e tij të cilin e shikon vetëm si vràsés, si dhe héq dorë nga ushqyerja dhe çdo gjë tjetër që e mbàn gjàllë. Rrjédhímisht, ai nuk mund të màrrë as hàpat e tij dhe sëmùndja vetëm sa agràvòn çdo ditë e më tepër.

Sulltani shkòn shumë shpesh pranë tij dhe mùndohet ta ushqejë me duart e tij, por më kòt. Tashmë Xhihangiri është shumë pranë ndérrímit të jetës, por Sulltani nuk e prànon, duke ua lënë fàjín mjékéve. Një ditë, Xhihangiri ndrýshon, ngríhet në këmbë dhe i kërkon të atit të bëjnë shëtitje në pyll. Atje, i ùrdhéron të gjithë të ndàlojnë duke u thënë se po présin vëlla Mustafanë sepse ai i ka prémtuar që do vijë. Sulltani ia shpjégon disa herë që Mustafa nuk do vijë, derisa i bértét Xhihangirit dhe e trémb atë.

Ditët kalojnë dhe gjéndja tij bëhet gjithnjë e më réndë, derisa mbýll sytë për herë të fùndit. Ashtu si Mustafa, edhe Xhihangiri jép shpírt në dùart e Sulltanit. Sulltaneshë Hyrremi mérr làjmin se Xhihangiri është sémùrë dhe niset për rrugë së bashku me Bejazidin, por përpara u dél Selimi, i cili jep làjmin e hídhùr të vdékjés së tij. Sulltaneshë Fatma, ndonëse mérzítet shumë për hùmbjen e Xhihangirit, i cili ishte shumë i pastër në shpirt, thotë se tashmë ka ardhùr koha që vetë fëmijët e Hyrremit të hànë njëri-tjetrin.

Dhe ashtu ndodh. Mu përpara vàrrít të Xhihangirit, në cérémoninë pércjéllëse të tij, Selimi i kùjton Bejazidit se në jetë qéndrojnë vetëm të fòrtit, dhe sapo të marrë ai frònin, edhe jeta e Bejazidit do mbàròjë. Nga ana tjetër, jéniçérët çòhen në révòltë për vdékjén e Mustafasë dhe kërkojnë të màrrin shpírtin e Rrustemit. Ato bàstísin sarajet e tij, ndaj, Rrustemi me Mihrimanë dhe vajzën e tyre, fshéhén në një tjétër saraj në Yskydar, ku gjithashtu i gjéjnë. Tashmë ato rrézikòjnë jétën.

 

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*