Sulejmani i Madhërishëm/Sulltani i mérr jétén Mustafasë

Princ Mustafai pérgàtitet për të dàlë pàra babait të tij dhe Sulltanit, Padishahut të botës. Ai vishet i tëri me të bàrdha, dhe kàlon çdo fjàlë të Atmaxhasë dhe Tashllëxhallësë, të cilët deri në mòméntin e fùndit i pérgjéròhen të mòs shkòjë në çàdrën e Sùlltanit. I shòqërùar nga dy persònat e tij më të afërt, Mustafai níset për tek babai tij. Në mënyrë të pàprítur, rrugën e tij e ndërprésin jéníçérët, tepër të shumtë në numër. Ato i kërkòjnë princit që të mòs shkòjë në përbàlljen me Sulltanin, pasi ai ka dhénë ùrdhér për ékzékùtimin e tij.

Princi i krítíkòn që ato dàlin kùndër Sulltanit, dhe u kùjtòn se përvéçse Sulltani tij, ai është edhe babai tij, ndaj nuk dò i shmàngét bàllàfàqimit me të. Gjatë kësaj kohe, Selimi ka màrrë Xhihangirin për të dàlë në pýll, me ùrdhérin e Sulltanit. Xhihangiri prànòn që të dàlë, pasi Selimi i thotë se shumë shpejt do i bàshkòhen edhe Sulltani me Mustafanë. Kjo e qétëson Xhihangirin dhe ai prànon. Kuajt écin me të shpéjtë dhe mbérrijnë në zonën ku ka ngrítur çadrat Sulltani. Mustafai përqàfohet me Tashllëxhallënë dhe fùtet brénda tek babai tij.

Atmaxha shíkon që plàni i tij me jéníçérët nuk do fùnksíònojë, pasi jéníçérët orgànizàtorë të krýýngrítjes që do shpétonte jétën e princ Mustafasë, janë vràrë bàrbàrisht nga ushtarët e Rrustem Pashasë, të cilët àrrítën të kòrrùptònin njërin prej jéníçérëve. Atmaxha làrgòhet me nxítim për të menduar dhe plànifíkuar diçka tjetër, por tashmë është shumë vonë. Mustafa është fùtur në çadrën e të atit dhe që në sytë e tij, ka dàlluar mlléfin që e mbùlon. Sulltani, menjéherë e akùzòn të birin si një tràdhëtàr.

Mustafa kérkon të shpjégòhet dhe jùstifikòhet, por më kòt. Sulltani nuk e léjòn as të flasë, e akùzòn sërish dhe me një lévizje kòke, urdhéròn xhélàtët që t’i màrrin jétën Mustafasë, mu para syve të tij, në mënyrë térësisht bàrbàre. Mustafai jép frýmën e fùndit duke thënë me zë të lartë që nùk është tràdhtàr. Xhihangiri fillon të bértasë me të màdhe në pyll, kur kùpton që koha po kalon dhe babai me vëllanë nuk kanë ardhùr, pasi vëlla Mustafai do ékzékùtohet. Teksa vàjtòn hùmbjen e të birit mbi trùpin e tij, Sulltani gjén një létër për të në gjòksin e Mustafasë.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*