Sulejmani i Madhërishëm/ Princ Mehmeti rrézikòn jétën

Djali i princ Mustafasë, princ Mehmeti, është thùajse i njéjtë me babanë e tij, në sjéllje e kàrakter, si dhe déshira e pàsione. Ai kérkon të béhet sa më parë bùrrë shtéti dhe të jétë kràh babasë së tij, në gjùeti e lùftë. Kështu, ai arrin ta bíndë princ Mustafanë se dùhet ta màrrë edhe atë me vete kur del për gjàh së bashku me Atmaxhanë dhe Tashllëxhallënë. Ròjet që màrrin me vete, janë të shumtë në numër, por në një mòment, princ Mehmeti u íkën nga sytë. Mustafai kërkon për të, por më kòt.

Pasi u bën të dítur të gjithëve se do u ikë kòka në rast se princi vogël nuk gjéndet apo mund të léndohet, Mustafai dél vetë në kérkim. Me shumë pérpjékje, ai e gjén birin e tij, i cili ka rénë në një gròpë thithése. Duke u munduar ta shpétojë që aty, Mustafai pérfùndon vetë në gròpë. Gjatë atyre minutave që qëndròjnë të pafùqishëm në gropë, ndòdh eklípsi i diellit. Në mes të ditës, hëna zë dritën e diellit, dhe për pak sekonda, të gjithë shòkòhen nga pàmja e një eklípsi, me të cilën përbàllen për herë të parë.

Ndërkohë, teksa Sulltan Sulejmani ndòdhet me Sulltaneshë Hyrremin në dhòmën e tij, pranë tyre vjen Mehmet Sokollu. Ai sjéll një létër për Sulltanin, mbi të cilën ai është në díjeni se çfarë është shkruar, pasi ai vetë është brénda të njëjtit plàn djàllëzòr me Hyrremin, Rrustem Pashanë dhe Sulltaneshë Mihrimanë. Sulltani, i qétë mérr letrën të léxojë por trònditet nga shkrími. Gjòja, princ Mustafai ka prànuar bàshkëpùnimin me àrmiqtë e Sulltanit, për rrézimin e kétij të fundit, ndérmjet një krýengrítjeje.

Sulltani urdhéron menjéherë që ta lénë vétëm, dhe sapo ato ikin, një ngùshtim në zemër do e kàplojë atë. Ai, ashtu siç është, dùke màrrë frýmë me zòr, thýen çdo gjë në dhòmë nga pàbésia që méndon se i është bérë, e cila i ngjàson me një thíkë pas shpine. Jàshtë portës së dhomës së tij, Hyrremi dhe Mehmet Sokollu pérgézojnë njëri tjetrin për punën e pàqtë që arrítën të krýenin. Ky làjm, do përhàpet nëpër sàraje me të shpéjtë, nga Mihrimah dhe Hyrremi, por jo të gjithë do e besòjnë.

 

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*