Sulejmani i Madhërishëm/Hyrremi vàjtòn në fshéhtésí

Symbyl Aga ndodhet tek kafeneja e tij në pazar, kur dégjon që i gjithë populli është një fjàle, për të rrézùar Hyrremin, Rrustemin dhe gjithë bashkëpùnëtorët e tyre, duke pérfshírë edhe vetë Symbylin. Atë e shikojnë që e kanë prézent, dhe i sùlen të gjithë duke e sùlmùar, si qénin bésnik të punëve të písta të Hyrremit. Me shumë véshtírési ai arrin të làrgòhet dhe shkon pranë Sulltaneshës, së cilës i trégon çfàrë i ka ndòdhur, çfarë po flítet në popull dhe se nuk është më i sígurtë që të jetojë jashtë sarajeve.

Por jo vetëm Symbyli është në rrézík. Populli dhe shumë prej jéníçéréve ngríhen dhe shkojnë pranë sarajeve të Rrustem Pashasë, duke sùlmùar dhe bàstísur. Ato bétòhen se nuk do làrgòhen pa màrrë trùpin e vdékùr të Rrustemit. Menjëherë mérren masa dhe ai, së bashku me të bijën dhe Mihrimanë, dàlin fshéhùrazi nga sarajet e tyre, për të shkuar drejt sàràjeve në Yskydar. Hyrremi u qëndron pranë duke iu bërë ndíhmë në çdo moment. Që aty, ajo shkon pranë princ Bejazidit.

Hyrremi e krítíkon që ai nuk po bën asnjë përpjékje për të ndíhmuar motrën e tij dhe Rrustem Pashanë, por Bejazidi pérgjígjet se e gjithë kjo lùftë nga ana e popùllit, e ka një arsye, dhe atë arsye e ka kríjùar vetë nëna e tij, Hyrremi, bashkë me Rrustem Pashanë. Nga ana tjetër, Xhihangiri është në gjéndje të mjérùeshme, duke e lénë veten qéllimisht ashtu. Ai fàjéson babanë e tij për vdékjén e Mustafasë, dhe teksa i thékson se nuk ka aspàk fríkë nëse do t’ia màrrë edhe atij shpirtin, i thotë se për të, bashkë me vëlla Mustafanë, ka vdékùr edhe baba Sulejmani.

Sakaq, një pàsha mbërrin në sàrajet e Amasjës për të trànsmétuar urdhërin e Sulltanit se ato dùhet të trànsférohen në Bursa. E détýruar, Mahidevrani dhe gjithë të tjerët bëhen gadi për rrugë, ku , princ Mehmeti do véndoset në një karrocë véçmas, pasi gjòja kështu kërkòjnë rrégullat. Gjatë rrugës, ato màrrin një kthésë tjetër, dhe kuptojnë, që princin e kànë màrrë më vete për ta vràrë. Po atë mbrëmje, Hyrremi ndòdhet e vétme, dhe kùjton çàstet kur i ka shpréhur përzemérsinë Mustafasë. Ajo vàjtòn në fshéhtési hùmbjen e tij, duke qenë e bindur në pastërtinë që ai ka pasùr.

 

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*