Shtëpia ime,Fati im/Mehtiu i përùlet àrmikut

Mehtiu me Zejnebin mësojnë në shtëpi që Bajrami nuk është làrguar me dèshirën e tij apo me ndërgjègjen e brèjtur, por sepse Zelihaja e ka làrguar atë, duke e parë të pàdenjë për familjen e saj. Përveç Zejnebit, të gjithë e shikojnë Zelihanë fàjtore për këtë. Pa shikuar ndonjë zgjìdhje tjetër, Mehtiu shkòn para djalit të àrmikut të tij të përbètuar, tek Xhelali. Ai i trègon mbi sìtuatën e Bajramit, dhe i kèrkon që të vërë në lèvizje edhe djemtë në làgjen e tij, në rast se do e shikojnë Bajramin, dhe i lùtet që ta vërë në dìjeni.

Xhelali trègohet i mirëkuptueshëm, premton të aktìvizojë djemtë e tij dhe uron ta gjejnë së shpejti. Me të shkùar në shtëpi, Mehtiu shìkon Nerminin, e cila ka mblèdhur të gjitha rròbat dhe sendet që i përkìsnin Zejnebit në shtëpinë e saj. Duke qenë më e indìnjuar se kurrë, Nermini nuk shìkon më shpresë tek Zejnebi, prandaj nuk mbàn më àsgjë të sajën në shtëpinë ku Zejnebi u rrìt. Në derë, ajo takon Mehtiun, i cili kèrkon të rìkthejë màrrëdhënien mes saj dhe Zejnebit, siç ka qenë dìkur, por, përbàllet me një të vèrtetë të madhe nga ana saj.

Nermini i kùjton se e gjithë ajo lùftë për ta rrìtur, është bërë që Zejnebi të mèrrte një edukim të mirë, ndërsa tani me gjithë ato pròbleme që kanë kàluar, ajo ka hùmbur 3 pròvime në shkollë, ndërkohë që i ka mbètur vetëm një semestër për të përfùnduar shkollën dhe për t’u diplòmuar. Mehtiu i jep të drejtë, dhe po atë ditë shoqëron Zejnebin në shkollë. Pa i thënë asgjë asaj, Mehtiu shkon të flasë me një nga profesorët që Zejnebi ka hùmbur provimet. Ai i shpjegon se kush është, se Zejnebi ka përjetuar disa pròbleme të njëpasnjëshme dhe  i lùtet që t’i japin një shàns të dytë për pròvime.

Pròfesori trègohet i kùptueshëm dhe prànon që të flasë edhe me kòlegët, dhe të tre kanë shumë konsìderatë për Zejnebin, prandaj prànojnë menjëherë. Ndërkohë, Bajrami, babai i Zejnebit nuk pranon të rìkthehet në shtëpi, duke mos u bërë àspak i gjallë, dhe duke i lènë të gjithë në mèrak se çfarë ka ndòdhur me të. Zejnebi e pèrjeton shumë ìkjen e tij, duke qenë tepër e ndjèshme ndaj çdo personi, veçànërisht ndaj familjes së saj. Pranë Zejnebit, për ngùshëllim, ndòdhet Mehtiu, i cili i qèndron shumë àfër, duke i ofrùar një sup ku ajo të qàjë.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*