Shtëpia ime,Fati im/Mehdiu sàkrifikohet për familjen e Zejnebit

Xhemilja ndodhet me Sulltanën duke ecur në rrugë, kur njëherazi fillon të qàjë e të qeshë. Sulltana nuk e kupton se çfarë po ndodh, derisa Xhemilja shpréhet se sa e pénduar është që i ka hyrë kësaj pune të Benalit dhe sa fríkë ka për momentin kur Mehdiu do e mësojë shtatzàninë e gruas që ai vetë e ka lénë me bàrrë. Sulltana i kërkon të mos e vràsé mendjen, sepse nuk kanë qénë ato që janë pérzier në këtë mes, por ka qénë Benali ajo që i ka ngàrkuar me përgjégjësi, duke u tréguar atyre dhe jo vetë babasë së fëmijës, Mehdiut.

Ndërkohë në shtëpi, Mehdiu vazhdon të bëjë çdo lloj vepre vetëm për t’i rifituar zemrën Zejnebit, por kjo e fùndit është ende shumë e prékur. Ai lë edhe një letër për të, me një shënim romantik, por Zejnebi vetëm lòton. Mes atyre të dyve shkémbéhet një bísedë e sinqertë, ku Zejnebi trégohet shumë e ashpér me vetmbròjtjen e saj, duke e çuar në sùlmim kùndrejt Mehdiut. Ai làrgohet dhe e lë Zejnebin të vétme. Në çast, Mehdiu mérr një telefonatë nga Nuhu, i cili trégon se Bajramin e kanë zénë péng dhe po e dhùnòjnë.

 

Teksa Mehdiu i kërkon të làjmërojë pòlícinë, ai vetë niset për në vendin ku po mbàhet Bajrami. Ky i fùndit është i lídhur në kàrrige, ku mbàhet nën tòrturat e personave që nuk ua ka kryer punën siç ia kanë kërkuar, dhe kështu ka hyrë në bòrxh të madh, prej 20 mijë lirave tùrke. Mehdiu ofrohet ta marrë ai vetë përsipër bòrxhin, por nuk pranojnë. Gjéndja e Bajramit është tepër krítíke dhe Mehdiu nuk mund ta lérë dot aty. Prandaj, ai fillon të përléshet me to, derisa përfùndon në tokë dhe pa ndjénja, për shkàk të një plàgòsjeje me thíkë.

Nuhu telefonon Zejnebin dhe i tregon se çfarë ka ndòdhur, duke i dhénë asaj një làjm aq të réndë sa as Zejnebi nuk e kishte ditur se mùnd të mérzitej aq shumë. Me të mbërritur në spítal, ajo i hàkërréhet babait të saj, i cili sapo kishte dhënë déshmi fàlse në pòlici, nga fríka se ato mùnd ta kàpnin e ta dhùnònin sërish. Nga ana tjetër, Emineja ndodhet në shtëpinë e Farukut, i cili ka gatuar për të me duart e veta, dhe e fton të ulen për të ngrënë e për të pirë, derisa alkòli i hùmbet vetdijen Eminesë dhe ajo e léshon veten para tij.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*