Shtëpia ime, Fati im/Nermini ndodhet në një kùrth të madh

Nermini, ndonëse një grua e zgjuar dhe e mpréhtë, nuk është ende në dijeni se ajo stréhon në punë dhe shtëpi, àrmikun e martesës së saj. Avokatja që ajo thérret për të rregulluar disa dòkumente në shtëpi, është pikërisht personi me të cilin Ekremi ka krijuar një familje të dytë dhe me të cilën ka një fëmijë,ndërsa Nermini, e fton atë në shtëpi prej vitesh, duke e pàndehur një person beqar dhe pa fëmijë. Ndërkohë, babai i Zejnebit, Bajrami, vijon të mos kthehet fare në shtëpi, duke i lénë ato në një mérakosje shumë të madhe.

I dhënë së tepërmi pas alkòolit, Bajrami kërkon sërish të pijë, por duke mos pasur para, ténton të vjédhé në një market lagjeje. Sapo vrapon për t’ia mbàthur, atë e kàpin djemtë e asaj lagjeje, të cilët e zënë, dhe për t’i dhënë një mësim të mirë, e dhùnojnë me grùshta e shkélmíme. Gjatë asaj kohe, Zejnebi është duke ecur me makinë me Mehdiun, dhe me mendjen tek babai saj, një person në rrugë i ngjàson me Bajramin. Ajo vrapon drejt tij duke e thirrur ‘baba’, por, personi që ndodhet duke kòntrolluar kòshin e mbéturinave për të gjòtur ushqim, nuk është babai saj.

Kjo e léndon ende më tepër, teksa mendon se sa poshtë ka rénë i ati, aq sa ajo të preténdojë ta gjéjë në një kòsh mbéturinash. Nga ana tjetër, shoqja saj Emineja vazhdon shëtitjet me Farukun, gjòja për hír të Zejnebit, për të rikthyer fejesën e saj me Farukun. Në një moment teksa ecin pranë njëri tjetrit, Eminesë i príshet këpuca dhe nuk mund të ecë normalisht. Faruku e fton atë që të fùten në një dyqan për të blerë këpucë të reja, por Emineja réfuzon, duke qénë se dyqani që Faruku zgjédh, është ndër më të shtrénjtit.

Pavarësisht gjithë kùndërshtimeve të Eminesë, Faruku i bën asaj dhuratë një palë këpucë të reja. Me t’u kthyer në lagje, Emineja héq këpucët e reja, i fùt në çantë dhe vesh të vjétrat, që nëna saj të mos e shikojë me to e të mos i kërkojë llògari ku i ka marrë paratë për ato këpucë. Sakaq, Zejnebi kònflíktohet në shkollë me shoqen e saj Xhansunë, e cila e krítíkon që është martuar me një person siç paraqítet Mehdiu. Ndaj, Zejnebi i kùjton asaj se është më mirë të fitojë paratë si Mehdiu, sesa të jetojë si ajo, me pàsurinë e të atit.