Osmani/ Mongolët tashmë kanë pùshtuar fisin e Kajive

Osmani me ushtàrët e tij janë të nisur gjithmonë për në një mision, pasi àrmiqtë e shumtë që kanë nuk i lenë asnjëherë të jenë rehat. Ato përbàllen shpesh me sùlme tejet të papritura dhe mbesin mes tortùrash e rrugësh pa dalje. Kësaj rradhe, do jenë të gjithë së bashku që bien në gràckën e mongolëve. Të ndodhur në atë situatë, fillimisht nuk dinë si të veprojnë. Megjithatë, Osmani arrin të arràtiset nga duart e mongolëve, por nuk mundet të shpëtojë edhe ushtarët të cilët mbesin péng.

Ushtàrët mbesin në duart e mongolëve, të cilët nuk do tregojnë aspak dhémbshuri e as mëshírë ndaj tyre. Urréjtja mongolëve ndaj turqve, është shumë e madhe, sa janë të gatshëm të bashkëpunojnë me këdo, vetëm për t’ia arritur qëllímit të tyre, të shfàrosin popullatën turke. Megjithatë, ato vendosin që t’i kthejnë pranë fisit të tyre péngjet e marra, duke i treguar kështu se ato mund t’i gràbisin e mund t’i lëshojnë sërish kurdo që duan.

Pas gjithë këtyre ngjarjeve të bujshme, Osmani ndihet edhe më përgjegjës për ndodhitë e fisit të tij dhe banorëve që i besojnë verbérisht. Ai ka nevojë për një plan strategjik më të ímtë, për të qenë më në gatishmëri për mbrojtjen e fisit të tij. Ndaj, ai largohet nga zhùrma dhe gjithë të tjerët, për të medituar i vetëm. Ai kërkon ndihmë nga Zoti dhe mundohet të mbajë gjithmonë në mendje këshillat e Edeballësë.

Gjatë qëndrimit në pyll, Osmani shikon një të panjohur që endet aty rrotull. Ai duket se është një person në moshë, me mjekërr të bardhë. Duke menduar çdo opsion të mundshëm, ai bën gati shpàtën për t’i dalë pritë. Osmani i vendos shpàtën e tij në fyt, dhe kërkon të dijë më tepër për këtë të panjohur. Por kush do jetë në realitet ky person místeríoz? Ka ardhur me mision kundër Osmanit apo dëshiron t’i bëhet dritë rrugës së tij?

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*