Hercai/ Haruni gjén letrën e shumëkërkùar

Mirani vjén sërish në vétdije, pas kùjdesit që Rejani i bën. Ajo gézohet shumë dhe i shkon pranë menjéherë. Duke qenë shumë i tùrbùlluar në méndime dhe kokë, Mirani kërkòn të dijë nga Rejani se çfarë ka ndòdhur ekzaktësisht një natë më parë dhe se si ajo u gjénd aty. Me ndròjtje, duke e ditùr méndimin e tij, Rejani i trégon se atë e solli Haruni pranë tij. Kjo do shkàktojë xhelòzi shumë të madhe tek Mirani i cili kérkon me insístim të díjë përse Rejani nuk méndoi të telefononte atë por telefonoi Harunin.

Për më tepër, ai është në díjeni të faktit që Xhihani, për të arrítur qéllimin e tij, e ka kércénuar mbesën e tij me Miranin. E frùstrùar nga biseda me Miranin, Rejani del jashtë për t’u qetësùar, por nuk kàlon shumë kohë dhe rikthehet sërish brenda. Ato përqàfohen shumë të dashuruar dhe rikthéhen në kujtimet e bukura që kanë së bashku, duke qénë shumë falenderues që janë sërish bashkë, shéndoshë e mirë. Ashtu siç Rejani ndòdhet pranë Miranit të sémurë, edhe Hazari është pranë Zehrës.

Të dy së bashku me fòshnjën e tyre të pòrsalindur, kanë arritur të shkojnë shëndòshë e mirë në spítal, duke shpétuar jétën e foshnjës dhe të Zehrës. Kjo e fùndit, i pérmend sërish Hazarit çéshtjen e Miranit. Ajo i shpréh bindjen e saj se Mirani është djali tij dhe i të ndjérës Dilshah, dhe se nuk e ka bésuar aspak asnjë fjalë që Ajla ka thénë atë ditë. Ajo që dùhet të bëjë Hazari, sipas Zehrës, është që t’i shkojë pas asaj çéshtjeje, dhe ta mësojë vetë të vértetën e atésisë që ka ndaj Miranit.

Pa hùmbur kohë, Hazari niset për të ndërmàrrë çdo rrugë që do e çòjë në një pérgjigje të saktë. Nga ana tjetër, Sulltana ka shkùar me të shpejtë pranë djalit të saj, Asllanit, për të kérkuar ndihmë për bijën e saj, Gonylin. Ajo i thotë se gjyshja tyre, Azizeja, është duke e dhùnùar kéqazi dhe ka fríkë se do e vràsë po vazhdoi ashtu. I shtýrë nga instíkti, Asllani ngríhet menjëherë për ta vràrë por Mahfuzi e ndàlon duke e bërë të vepròjë me lògjikë. Ndaj, Asllani telefonon Harunin dhe i kërkon të gjéjë me doémos letrën e fshéhur të Hanifesë, dhe ai e gjén.

 

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*