Grua/Hatixheja xhèlozon Baharin ‘tjetër’

Hatixheja ndòdhet në spìtal, pranë së bijës, ku ndòdhet edhe Jelizi me Xhejdën. Ajo u trègon se do vìjë në spìtal Bahari tjetër, e dashura e ish bashkëshortit të saj të ndjèrë, nga e cila është màrrë edhe emri për Baharin. Që të dyja ngèlin të shtàngura, por làrgohen për t’i lënë ato të dyja vètëm. Bahari vjèn, dhe e shqètësuar për vajzën e Hatixhesë, pyet për gjèndjen e saj. Më pas, pýet mbi Shirinin se ku ndòdhet ajo, duke e lìdhur me ngjàrjen e dýshimtë që i trègon. Bahari i lë të dìjë se në shtëpinë e saj kanë tròkitur disa burra të pànjohur.

Ato e kanë pýetur se kush do ia japë pàlcën për trànsplant Baharit dhe nuk janë bìndur e làrguar, derisa i ka trèguar përgjìgjet e anàlizave që trègonin se vajza e saj nuk përshtàtej për të qenë dhuruese. Të mèrzitura për shèndetin e Baharit, të dyja fùten brenda në spìtal, për ta takuar dhe për ta pàrë më nga afër. Bahari mirëpret me buzëqeshje shumë të madhe Baharin tjetër, gjë që e lèndon Hatixhenë. Duke mos e dùruar atë pàmje mes atyre të dyjave që janë njòhur që në vogëli, Hatixheja del e vètme në koridor duke lòtuar.

Nga ana tjetër, Doruku i trègon Nisanit se e ka parë në ëndërr nënën e tyre. Nisani kèrkon të dijë më tepër dètaje, por Doruku disa prej tyre i fshèh. Ai nuk i tregon momentin kur në ëndërr ka parë babanë, dhe njëkohësisht Arifin, që e mbànte nga këmbët duke mos e lèjuar që të shkonte tek Sarpi. Pas shkolle, Arifi i mèrr të dy për t’i dèrguar në kinema. Teksa qèndrojnë të tre së bashku, Nisani shprèhet për Arifin sikur është babai tyre, gjë që Doruku nuk e prànon dhe e bën që të rèagojë àshpër, duke mèrzitur Arifin.

Ndërkohë, Sarpi i është ùlur tek këmbët Enverit, duke iu përgjèruar që t’i tregojë nëse Bahari dhe fëmijët jetojnë, duke shtùar se i ka hàpur vàrret e tyre dhe nuk ka gjètur àskënd brenda. I shòkuar që Sarpi ka shkuar deri në atë pikë, Enveri i dhùron atij botën duke i pòhuar që Bahari dhe fëmijët jetojnë. Sarpi, mes lòtësh, kërkon të shkojë menjëherë që t’i takojë, por kësaj rradhe do gjèjë Enverin para këmbëve të tij, duke iu përgjèruar të mos e bëjë. Ai shìkon që Sarpi nuk do bìndet, ndaj, i dètyruar, i trègon për sèmundjen e Baharit.