Grua/Enveri ùlet në gjunjë para Sarpit

Sarpi i tregon Enverit, me zë duke iu drìdhur, se e ka hapur vàrrin e Baharit dhe të fëmijëve, dhe nuk i ka gjètur brènda. Enveri drìdhet i tëri nga ato fjalë, por hìqet sikur nuk i vë rëndësi aq sa për t’i diskùtuar. Prandaj, Sarpi vàzhdon, dhe trègon se jo vètëm nuk i ka gjètur ato, por ka gjetur nënën e tij të vdèkur, duke mos qenë àspak në dìjeni se ajo ka vdèkur. Sarpi tùrpërohet nga vètja tij, që vdèkja e nënës nuk e ka mèrzitur àspak, për fàktin që të tjerët nuk ishin të vàrrosur aty. Sarpi i ùlet në gjùnjë, duke kèrkuar të vèrtetën.

Më në fùnd, Enveri nuk e mbàn dot përbrenda gjithë atë peshë, por i tregon se Bahari dhe fëmijët janë gjàllë, duke i rikthyer kështu gjithë botën Sarpit. Ky i fùndit, kèrkon të shkojë menjëherë për t’i takuar, por Enveri insìston se nuk është momenti i dùhur. Sarpi nuk e kùpton àspak se për çfarë e ka fjalën, ndaj i drèjtohet derës së shtëpisë për t’u làrguar, derisa Enveri i ùlet atij në gjùnjë, duke iu përgjèruar që të mos shkojë, sepse Bahari është shumë e sèmurë dhe nuk do e përbàllojë dot, dhe kështu i trègon me rràdhë çdo gjë.

Ndërkohë, në spìtal vjen Bahari ‘tjètër’ për të takuar Hatixhenë. Kjo e fùndit i trègon Xhejdës dhe Jelizit, me të cilat po qèndronte ulur. Ato làrgohen fillìmisht, por i tèrheq shumë ìdeja për të parë se si mùnd të flasë Hatixheja me gruan që dikur i ka màrrë burrin, ndaj i vìhen nga pas për t’i përgjùar, derisa i zë papritur Zhaleja. Nën buzëqeshje, ajo i fton të shkojnë pranë Baharit sepse e kanë lènë të vètme. Bahari i tregon Hatixhesë se disa burra dýshues kanë tròkitur në shtëpinë e saj dhe nën kèrcënime kanë kèrkuar të bijën.

Bahari trègon se ato donin të dinin se kush do i japë pàlcën Baharit dhe vètëm duke u trèguar ràportet, janë bìndur se nuk do ia jàpë vajza saj sepse nuk i përshtàtet. Prandaj, paralàjmëron Hatixhenë të ketë shumë kùjdes sepse dìçka e dýshimtë po ndòdh së bashku me zhdùkjen e Shirinit. Më pas, të dyja së bashku fùten brenda në spìtal për të vìzituar Baharin, e cila i gëzohet vìzitës së saj, gjë që lèndon Hatixhenë dhe làrgohet që aty.  Nga ana tjetër, Doruku nuk dùron dot që Nisani e shikon si baba Arifin dhe për këtë reàgon.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*