AMANETI/ Seheri i rikthen Jamanit një kujtim të trìshtë

Vollkani largohet për pak nga Dujguja, sepse i duhet të blejë me patjetër disa qètësues për sëmùndjen e tij. Gjatë asaj kohe, Dujgu tregohet mjaftushëm e shkathët, sa për të marrë telefonin që ka harruar Vollkani, për t’i gjetur kòdin e telefonit të tij me pak tentativa dhe për të telefonuar Aliun, të cilit i përshkruan vendin ku ndodhet dhe shumë shpejt, Aliu gjendet pranë saj. Paralèlisht, Kàraja ka marrë informacion për fàrmacinë ku është futur Vollkani për të blerë ilàçet dhe me të shpejtë ka dërguar një ekip pòlìcor atje.

Sakaq, Vollkani mbërrin në vendin ku po mban Dujgunë, pikërisht në momentin që ajo dhe Aliu po largoheshin, por me një dru që gjen pranë vetes, Vollkani e gòdet dhe e lë pà ndjenja Aliun, për t’a pasur më të lehtë kàpjen e tij pèng. Tani, të dy janë pèngjèt e tij, por ndryshe nga Dujgu që gojën e ka të lìruar, Vollkani Aliut ia mbýll gojën me një lìtar sepse ka frìkë se Aliu mund të rrëfejë se si ai e ka futur në kùrth Jaseminin dhe është bërë fàjtor i bùrgosjes së pàdrejtë të saj. Nga urrèjtja që ndjen për të, Vollkani i drejton àrmèn e tij.

Do jetë Dujgu ajo që do i përgjèrohet Vollkanit për mèshirë, por ndonëse ai do heq dorë nga vràsjà Aliut, sërish do acàrohet ende më shumë sepse nuk e duron dot faktin që Dujgu është aq e dhënë pas Aliut. Në anën tjetër ndodhet Seheri me Jamanin. Të dy po mendojnë për një dhuratë që mund t’i bëjnë Jusufit, por nuk kanë asnjë ide konkrete, sepse çdo gjë që Jusufi do, i është blerë pa hezituar. Seheri do hapë plàgë të vjetra të Jamanit, duke e pyetur se çfarë ka dashur ai në moshën e Jusufit. Jamani i trìshtuar, tregon se ka qenë pikërisht në moshën e Jusufit, kur nëna tyre i bràktisi.

Ndonëse ishte vëllai vogël, përkujdesi duhet të ishte ndaj Zijait, sepse ai ishte më i brishti i familjes. Nga frìka se ai mund të sëmùrej shumë shpejt, Jamani i jepte çorapet e tij, sepse nuk kishin për të gjithë, prandaj dhe dëshira e tij asokohe, ishin çorapet. Të emocionuar nga ai kujtim, Seheri dhe Jamani mirëpresin nipin e tyre Jusufin, që për çudi, atë ditë do shkojë në shtëpi bashkë me një shoqe nga shkolla. Ato u përgjèrohen që të luajnë sëbashku pasi mèrziten duke luajtur vetëm dy persona, prandaj dhe Jamani me Seheri pranojnë, bashkë me Zijain dhe Çiçekun, që nga ajo lojë, afrohen më shumë.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*